EU-norm voor dakzonnepanelen alleen al zou 56 miljoen huizen van zonne-energie kunnen voorzien

BRUSSEL, België (woensdag 8 mei 2024): Vandaag treedt de Richtlijn Energieprestaties van Gebouwen officieel in werking, met de publicatie in het Publicatieblad van de EU. Succesvolle implementatie van de EU-dakzonnepanelenstandaard onder de EU-richtlijn energieprestaties van gebouwen (EPBD) zou voldoende zonne-energie kunnen opwekken voor 56 miljoen Europese huishoudens.*

Een voorlopige analyse uitgevoerd door SolarPower Europe suggereert dat de EPBD de installatie van 150 tot 200 GW aan dakzonnepanelen in de komende jaren zou kunnen stimuleren, waarbij gebruik wordt gemaakt van het potentieel van de daken in de EU. Dit veronderstelt dat 60% van de openbare gebouwen geschikt is en onder de reikwijdte van de EU-dakzonnepanelenstandaard valt. De EPBD zal het enorme potentieel van daken benutten, dat eerder dit jaar door het EU Joint Research Centre werd geschat op 560 GW.**

Jan Osenberg, Senior Policy Advisor bij SolarPower Europe (hij/hem) zei: “Net zoals de essentiële integratie van rookmelders jaren geleden, stuwt deze nieuwe wet dakzonnepanelen naar het worden van de standaard. Meer gebouwen, bedrijven en burgers zullen toegang hebben tot schone, hernieuwbare en economische zonne-energie.”

De nieuwe wet verplicht dat alle nieuwe gebouwen zonne-klaar zijn, waardoor het eenvoudiger en aantrekkelijker wordt om zonnepanelen te plaatsen. Volgens Bloomberg NEF kunnen proactieve zonnestandaarden (zoals te zien in sommige EU-landen***) de terugverdientijd met 8 tot 11% verbeteren, vergeleken met achteraf geïnstalleerde systemen. Daarnaast zal de zonnestandaard een breder deel van de samenleving in staat stellen, door hindernissen voor zonne-adoptie in meergezinswoningen weg te nemen.

De EU-dakzonnepanelenstandaard is van toepassing op nieuwe niet-residentiële en openbare gebouwen vanaf 2027, op bestaande niet-residentiële gebouwen die grote renovaties ondergaan tegen 2028, op nieuwe residentiële gebouwen vanaf 2030 en op alle geschikte bestaande openbare gebouwen tegen 2031. De dakzonnepanelenstandaard zal vooral het potentieel van grote daken zoals die op kantoren, commerciële gebouwen of parkeerplaatsen ontsluiten. Bepaalde gebouwen zoals agrarische en historische structuren kunnen worden uitgesloten.

Osenberg vervolgt: “Zonne-PV op daken moet de toegangspoort zijn tot slimme elektrificatie. Door zonne-energie aangedreven verwarming en auto’s zullen de kosten van duurzame woningen verlagen. Slimme koppeling van dakzonnepanelen met EV’s en warmtepompen zal ook de impact op het net verminderen, en zelfs directe ondersteuning bieden aan het net door flexibiliteitsdiensten te leveren in tijden van netspanning. Dit vereist het wegnemen van de knelpunten voor elektrificatie en ervoor zorgen dat netbeheerders toegang hebben tot dit flexibiliteitspotentieel.”

De totale capaciteit van dakzonnepanelen in Europa bedroeg eind 2023 meer dan 170 GW en zal naar verwachting groeien tot 355 GW eind 2027. Naast de verplichte zonne-installaties onder de zonnestandaard, zal de groei van dakzonnepanelen op huizen waarschijnlijk ook toenemen, aangezien burgers zichzelf willen beschermen tegen de volatiliteit van fossiele brandstofprijzen.

Dak van woningen Commerciële en industriële daken Utility-scale zonne-energie
Totale zonnecapaciteit in de EU eind 2023 68.8 GW 104.8 GW 89.7 GW

Gegevens uit EU Market Outlook for SolarPower 2023-2027 (hier)

Publieke autoriteiten zoals lokale overheden en de gebouwen die zij beheren – zoals ziekenhuizen en scholen – zullen bijzonder worden versterkt door de zonnestandaard, waarmee ze de mogelijkheid krijgen om elektriciteitsrekeningen drastisch te verlagen en de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen te verminderen. De zonnestandaard fungeert als een lokale werkgelegenheidsmotor, met 2 tot 7 keer meer werknemers in de zonne-industrie in vergelijking met andere primaire hernieuwbare sectoren volgens IRENA.

De Richtlijn Energieprestaties van Gebouwen treedt officieel in werking met de publicatie in het Publicatieblad van de EU. EU-lidstaten hebben nu 2 jaar de tijd om de wet om te zetten in nationale wetgeving, waarbij details en uitzonderingen worden gedefinieerd.